MEY DERSİ - MEY KURSU – KAVAL DERSİ - KAVAL KURSU - ZURNA DERSİ - ZURNA KURSU
   
                   

Alanlarında uzman eğitmenlerimizle işlenen zurna derslerimiz,haftada bir saat birebir - özel dersten oluşmaktadır.Çalışma gün ve saatleri öğrencilerimizin ve stüdyomuzun uygunluğuna göre programlanmaktadır.

Mey, Kaval, Zurna dersleri veren stüdyomuz,gelişen teknikler doğrultusunda kendini yenileyen eğitim programlarıyla,geleneksel kültürle biçimlenmiş çalgı tekniklerini ve eğitim yöntemlerini,günümüz anlayış ve biçimlerine uyarlayıp - yorumlayarak günümüz müziğine ve eğitimine bakmaktadır.

...daha fazla bilgi için lütfen tıklayınız!


ZURNA DERSLERİ - ANKARA
Zurna ders programımız,ses üfleme çalışmaları ile başlar.Usta-çırak yöntemi ile birlikte ilerleyen zurna derslerimiz,tekniği geliştirici etütler ve repartuar oluşturma çalışmalarıyla devam eder.
Zurna derslerimizle ilgili içerik ve her türlü sorularınız için adres ve telefonlarımızdan bize ulaşabilirsiniz.

MEY DERSLERİ,BALABAN DERSLERİ - ANKARA
Mey ders programımız,ses üfleme çalışmaları ile başlar.Usta-çırak yöntemi ile birlikte ilerleyen Mey derslerimizde,önemli meyzenlerin eserlerine,çalış ve yorumlama tekniklerine bakılmaktadır.Tekniği geliştirici etütlerle desteklenen derslerimiz repartuar oluşturma çalışmalarıyla devam eder.Bu amaçla öğrencilerimize ezbere dayalı olmayan bir eğitim vermekteyiz.

Zurna, Türkiye'nin birçok yerinde kullanılan, tahta, metal ve kamış kullanarak yapılan, yüksek sesli, bu yüzden büyük davul ile birlikte çalınan, yine bu yüzden açık havada kullanıma uygun, nefesli saz çeşididir.Türkiye'de olduğu gibi Fas'tan Çin'e kadar uzanan iklim kuşağındaki her ülkede kullanıldığı da bilinmektedir. Zurnanın boy ve şekil olarak çok çeşitleri vardır. Zurnadan zurnaya küçük değişikliklerle aynı olan özellikleri: * Büyük parçasının sert bir ağaçtan yapılması (dağ eriği, ceviz, vs..) * İçinin açılarak sesi tam karşıya gönderecek şekilde olması (uzunlama kesiti parabola benzer) * Sesinin küçücük bir kamış silindirin ezilerek daracık bir elips haline getirilmiş dış deliğinin açılma kapanma titremeleriyle çıkması * İç boru deliğinin en kamışa yakın tarafının önce şimşir sonrada metal parça ile daha da daralması. * Kamışın özelliğinden sesinin ancak yuksek basınç sonucu çıkabilmesi * Yüksek basıncın gereği nefes çevirerek (ezgiyi kesmeden, şişirtilmiş avurtlardaki havayi kullanirken burundan nefes alıp devam ederek) çalınması. Doğu Karadeniz folklorunda nadiren (Trabzon'da Akçaabat, Giresun ve Ordu'nun iç bölgelerinde) ancak mutlaka bas davul eşliğinde kullanılan, ahşap, yedi delikli nefesli bir sazdır. Mehter takimları ve bunun modern şekli bando mızıka takımlarının eskiden hükümdarların hükümdarlık işareti olarak fermanlarını zurna eşliğinde okutmalarından geliştiği tahmin edilmektedir. Etimoloji Codex Cumanicus'ta ''suruna'' olarak kayıtlı olan enstruman adının Farsça ''surna'' kelimesinden ödünç alındığı yaygın kanaattir: Farsça'da sur "festival" + nay "kamışlı" Bununla birlikte Arapça sûr "boynuzdan yapılma büyük boru" + Farsça "kamış" ihtimali de gözden çıkarılmamalıdır. Eski İran dilinde "sur" kelimesi bir boynuz çeşidi olarak kayıtlı olup ikinci ihtimali güçlendirmektedir. Anadolu'da düğünlerde, askere uğurlama törenlerinde, halk oyunlarında, seyirlik köy oyunlarında davulla birlikte kullanılmaktadır. Anadolu'da şimşir, dişbudak, ıhlamur, kızılcık, ceviz ve ardıç ağacından imal edilen zurna büyüklük ve ses rengine göre kaba zurna, orta kaba zurna ve cura zurna (Zil Zurna) olmak üzere üç çeşittir.(wikipedia)

 


 

 

 

MEY – BALABAN - DUDUK
Mey, kayısı, erik, dişbudak, abanoz gibi ağaçlardan yapılan, üflemek için sıkıştırılmış kamıştan ağızlık takılan nefesli bir sazdır. Kuzeydoğu ve Doğu Anadolu bölgesinde sıklıkla kullanılır. Tarihi 3000 yıl öncesine kadar dayanan mey,Balkanlar'da, Rusya'da, Ermenistan, Azerbaycan ve İran'da da kullanılmaktadır. Derin ve etkileyici bir sese sahiptir. 1,5 oktav ses genişliğine sahiptir.
Mey'in üç çeşidi vardır : Cura Mey,Orta Mey,Ana Mey.
Cura ve Orta Mey : En sık kullanılan Mey çeşitleridir.Cura Mey,semahlarda ve türkülerde,Orta Mey,türkülerde,halaylarda ustalıkla icra edilebilir.
Ana Mey : En az kullanılan Mey çeşididir.Daha çok uzun havalarda ve halaylarda kullanılır.
Balaban, Orta Asya Türk ülkelerinin bir çoğunda kullanılan yöresel dilli, üflemeli çalgılar sınıfına giren nefesli bir çalgıdır. Bugün Balaban'a Azerbaycan ve Anadolu'nun birçok bölgesinde rastlamamız mümkündür. Batı Azerbaycan bölgesinde bazen de Balaman, Mey veya Düdük denilir. 9-10 adet ses perdeli olanları da Azerbaycan ve Türkistan’da kullanılmaktadır. Gürgen, ceviz, erik ve benzeri sert ağaçlardan yapılanları varsa da en makbulü kayısı ağacından yapılanıdır.
Bir gövde (govda) ve ağız tarafına takılan ses çıkarıcı yassı kamış ağızlıktan ibaret olan Balaban, 280-300 milimetre uzunluğunda ve 20-22 milimetre çapındadır. Sesi mat ve hafiftir, sesi zayıf olduğu için daha çok kapalı mekanlarda ve oda toplantılarında çalınmaktadır. Kamış üzerindeki kıskaç sayesinde ses inceltilip kalınlaştırılabilmektedir. Özel bir yöntemle yassılaştırılan kamış, kıskaç ve gövdeden meydana gelir. Kıskacın kamış üzerinde aşağı veya yukarı doğru itilmesiyle yaklaşık bir perdelik ses değişimi yapılabilmekte ve bu özelliği ile çalgı gruplarına hemen uyum sağlayabilmektedir.(wikipedia)